دلتنگی های من

روی شما به سرخی انار ، شب شما به شیرینی هندوانه ، لبتان مانند پسته خندان

عمرتان به بلندای شب یلدا و غمهایتان به کوتاهی روزش باد

یلدا چه شبی است؟

ايرانيان قديم شادي و نشاط را از موهبت هاي خدايي و غم و اندوه و تيره دلي را از پديده هاي اهريمني مي پنداشتند. مراسم نوروز، جشن مهرگان، جشن سده، چهارشنبه سوري و شب يلدا و سنت هاي ديگر در واقع بيانگر اين حقيقت است كه ايرانيان پس از رهايي از بيدادگري و ستم به شكرانه بازيافتن آزادي، جشن برپا مي ساختند و پيروزي نيكي بر بدي و روشنايي بر تاريكي و داد بر ستم را گرامي مي داشتند.
شب يلدا نيز يكي از اين موارد است. در دوران كهن، شب مظهر تاريكي و تباهي و وحشت بوده و اغلب سعي مي كردند كه شب هنگام با افروختن آتش و افزودن نور، خانه روشن باشد. تا پليدي و تباهي در آن راه نيابد. شب يلدا طولاني ترين شب ها است. يعني تسلط تاريكي بر زمين از تسلط نور خورشيد و روشنايي مي كاهد. و چون فرداي اين شب روشنايي بر ظلمت غالب و روز طولاني مي شود، ايرانيان تولد دوباره خورشيد را كه مظهر روشنايي است جشن مي گيرند.
در ايران كهن هر يك از سي روز ماه، نامي ويژه دارد، كه نام فرشتگان است. نام دوازده ماه سال نيز در ميان آنهاست. در هر ماه روزي را كه نام روز با نام ماه يكي باشد، جشن مي گرفتند .
دي ماه، در ايران كهن، چهار جشن، وجود داشت. نخستين روز دي ماه و روزهاي هشتم، پانزدهم و بيست و سوم، سه روزي كه نام ماه و نام روز يكي بود. و در اين سي روز ماه، سه روز آن «دي» نام دارد و هر سه روز را در گذشته جشن مي گرفتند. امروز از اين چهار جشن تنها شب نخستين روز دي ماه، يا شب يلدا را جشن مي گيرند، يعني آخرين شب پاييز، نخستين شب زمستان، پايان قوس، آغاز جدي و درازترين شب سال.
يلدا از نظر معني معادل با كلمه نوئل از ريشه ناتاليس رومي به معني تولد است و نوئل از ريشه يلدا است .
واژه يلدا سرياني و به معني ولادت است . ولادت خورشيد ( مهر و ميترا ) و روميان آن را ( ناتاليس انويكتوس ) يعني روز ( تولد مهر شكست ناپذير ) نامند .

ایین شب یلدا یا شب چله

برگزاري مراسم يلدا ، آييني خانوادگي است و گردهمايي ها به خويشاوندادن و دوستان نزديك محدود ميشود .
ايران كشوري با فرهنگي غني است كه مردمانش بنا به ذوق و سليقه و طبيعت منطقه اي كه در آن زيست مي كنند هر يك براي برگزاري سنت هاي كهن آداب خاص خود را دارند
آيين شب يلدا يا شب چله، خوردن آجيل مخصوص ، هندوانه، انار و شيريني و ميوه هاي گوناگون است که همه جنبه نمادي دارند و نشانه برکت، تندرستي، فراواني و شادکامي هستند.
يكي ديگر از رسم هاي شب يلدا، «فال حافظ گرفتن» است اگر رسم ها و آيين هاي ديگر يلدا را ميراثي از فرهنگ چند هزار ساله بدانيم ولي فال حافظ گرفتن در شب يلدا در سده هاي اخير به رسم هاي شب يلدا افزوده شده است.
شاهنامه خواني و قصه گويي پدربزرگ و مادربزرگ دور كرسي براي كوچكترها نيز از آيين هاي يلدا است كه خاطرات شيريني براي بزرگسالي آنها فراهم مي آورد.

شب یلدا رو به عشقم و تبریک میگم.

Posted by غزاله   on جمعه سی ام آذر 1386  at 20:9 | Post Link | 

سلام به همه مهربونا . معذرت ميخوام كه خيلي وقته نيومدم به خونه هاي مهربونتون . در اولين فرصت به همتون سر ميزنم و تو پست بعدي حتما در مورد كامنتاي قشنگتون صحبت ميكنيم . اما امروز اومدم كه يه كمي خصوصي با اوس كريم حرف بزنم . بعد از مدتها وقتی که تيكه هاي شكسته دلم  رو مث يه پازل كنار هم قرار ميدادم و دوباره از اول مي ساختمش ( كه همه ش به خاطر محبت شماست )...اوس کریم بالاخره یه نظری به ما انداخت...درست   وقتي از همه چی نا امید شده بودم و احساس می کردم دیگه یکی از  تیکه پازلم و برای همیشه از دست دادم ...اوس کریم خودس همه چی و درست کرد ....جوری که واقعآ الان هنوزم باورم نمی شه که منو حامد بلاخره به هم رسیدیم.... 

شنبه ۲۶/آبان/۸۶ از دانشگاه داشتم بر می گشتم ....حالا بماند قبلش داشتم با حامد صحبت می کردم و بهش می گفتم که بیاد ببینمش و قبول نکرد...(آخه پسر من یکم ترسو می ترسید وقتی بیرونیم از فامیل کسی ما رو ببینه دیکه همون چند درصد احتمالی که داشت ما به هم برسیم هم از بین بره)ساعت حدود ۵:۳۰ بود  که مامانم بهم زنگ زدش و گفت عمه شکوفه  تو رو برای حامد خواستگاری کرد و همه قبول کردن ....منم دربست گرفتم که سریع برسم خونه....برام جالب بود که چرا حامد بهم حرفی نزده....به گوشیشم که زنگ می زدم جواب نمی داد....وقتی رسیدم خونه قلبم داشت از سینم می زد بیرون...مامان همه چی و برام تعریف کرد....وقتی که به حامد زنگ زدم و براش تعریف کردم موضوع و باور نمی کرد....فکر می کرد دارم ازیتش می کنم...آخه اونم خبر نداشت...ساعت ۷ بود که مامانم گفت حاجی  کارم داره....رفتم پیشش و برام در مورد حامد و زندگی و گذشته و خیلی چیزای دیگه صحبت کرد و موافقت خودش و اعلام کرد....شب منو حامد رفتیم تو اتاق و با هم برای آخرین بار در مورد همه چیزاس که تو زندگیمون مهم بود به طور قطعی صحبت کردیم ....و  همه از این موضوع خوشحال بودن...چیزی که منو حامد هیچ وقت فکرش و نمی کردیم اتفاق بیفته  بلاخره افتاد....و قرار شد چهارشنبه ۳۰/آبان/۸۶ بزرگ ترا بیان وصحبت کنن...دیشب همه خونه ی ما جمع شدن ...و من و حامد جلوی همه نامزد هم شناخته شدیم و قرار شدش برای عید غدیر جشن نامزدی بگیریم....

باورم نمی شد . باورم نمی شد که دوباره جزیی از وجودم شوی... احساس می کنم کسی قلبمو از جا کنده . دلم دیگه آروم بشو نیشت . بی قرارم . دیگه لازم نیست شبها با عکسات و خاطرات بچگیمون گریه کنم  . برام  خيلی سخت بود .اما خوشحالم که این سختی ها تموم شدن . .خوشحالم که از حالا به بعد شریک حظه های همیم .از حالا دیگه بهترين ها مال هر دوی ماست .دوستت دارم عزیزم.

Posted by غزاله   on پنجشنبه یکم آذر 1386  at 12:23 | Post Link |